bzikować


bzikować
bzikować I {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk Ia, bzikowaćkuję, bzikowaćkuje {{/stl_8}}– zbzikować {{/stl_13}}{{stl_8}}dk Ia, bzikowaćkuję, bzikowaćkuje, bzikowaćany {{/stl_8}}{{stl_7}}'popadać w dziwactwo, w lekki obłęd, ulegać manii': {{/stl_7}}{{stl_10}}Ona chyba zaczyna bzikować, wszyscy podobno chcą ją otruć. Człowieku, ty chyba zbzikowałeś na jej punkcie. Kompletnie zbzikowany facet. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}bzikować II {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk Ia, pot. {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'zachowywać się w sposób dziwaczny, błazeński': {{/stl_7}}{{stl_10}}Przestań bzikować, bądź chociaż raz poważny! {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_8}}pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'zachowywać się w sposób nieobliczalny, gwałtowny, popędliwy; szaleć': {{/stl_7}}{{stl_10}}Bzikować po pijanemu. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • bzikować — ndk IV, bzikowaćkuję, bzikowaćkujesz, bzikowaćkuj, bzikowaćował pot. «dostawać bzika» …   Słownik języka polskiego

  • bzikować — Wariować; mieć obsesję; tracić równowagę umysłową; szaleć Eng. To become obsessed, insane, or eccentric; to lose mental stability …   Słownik Polskiego slangu

  • bzikowanie — n I rzecz. od bzikować …   Słownik języka polskiego

  • zbzikować — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}bzikować I {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień